Lang en kaarsrecht zijn er de wegen…
en meedogenloos vlak is het landschap als je tegenwind hebt.

Eenzame fietser1
Flevoland. Een geweldige omgeving voor weidse platen, waarbij ik graag wacht tot er een wielrenner in de marge van de compositie voorbij komt om er wat leven in te brengen. Liefst als hij een kleine krachtinspanning moet doen, bijvoorbeeld om de verhoging van één van de talloze terpjes te nemen, de enige uitzonderingen op de regel van vlakten in deze polder.

Oostvaardersdijk
Of de renner die zich extra moet inspannen om de bui voor te blijven. Zoals hier, waar de boer die de bermen onderhoudt zijn gras net op tijd binnen lijkt te hebben en deze renner voor een bui uit rijdt, die uiteindelijk niet gevallen is. Maar dat is wijsheid achteraf…..

Renner bij Stichtse brug
Soms heb je het met het weidse wel gehad en zoek je grootsheid in de polder. Dan kan in de polder alleen als je jezelf wegcijfert, klein maakt. Bijvoorbeeld door aan de voet van de dijk op een basaltblok te zitten en de camera omhoog te richten. Vanuit ‘kikkerperspectief’ maak je zelfs van een ordinair viaduct een imposante overspanning, die het oude met het nieuwe land verbindt. Maar wacht even met afdrukken: ook hier mag de heroïsche bijdrage van een eenzame renner niet ontbreken…..

Renner bij Stichtse brug Zeewolde
En zo voort, en zo voort…..