Een klein stukje ervan dan, vandaag vastgelegd tijdens een korte wandeling op een mooie herfstdag.
Een blik op de Vituskerk, vanaf de zuidelijker gelegen weilanden.
De kerk werd gebouwd in 1531. De toren is wat nieuwer; die moest worden herbouwd in 1650, nadat die in datzelfde jaar was ingestort.
Een plaats met geschiedenis dus, dat Lathen. Niet dat er veel gebeurd is, hoewel het eeuwenlang te midden van oorlogen en pestepidemieën heeft gelegen. Maar het werd in 834 al vermeld als Lodun in de oorkonde, waarin Keizer Ludwig de Vrome het missiegebied van Meppen – en dus ook Lathen – schonk aan het klooster van Corvey. Dat Sint Vitus had als schutspatroon en dus heeft Lathen sinds jaar en dag een Vituskerk, een Vitusbrug, een Vitusapotheek, een Vitus Kindergarten etcetera etcetera.
Maar op de Sint Vitus-nalatenschap na zijn er verder eigenlijk weinig sporen te vinden van de lange geschiedenis die dit dorp heeft.

Niet bij die boerenschuur waar het al jaren vijf voor twaalf is

Niet in de weilanden, waar betonnen delen van duikers zijn blijven liggen op een plek waar ze achteraf niet nodig waren, omdat een bruggetje over het water een betere oplossing bleek te zijn.

En niet op het bouwland, waar deze maïs de oogst niet heeft gehaald dit jaar. Mag nog even blijven staan, tot er opnieuw gezaaid gaat worden.