Vogelen. Zo’n woord dat in het Nederlands en Duits (vögeln) bijna gelijk is, maar waar in beide landen een volstrekt andere betekenis aan is gegeven. Vergis je dus niet! In Nederland is het een onschuldig vermaak voor natuur- en vogelliefhebbers, maar in Duitsland is het vermaak van een heel andere orde. Wie vögelt is de onschuld al lang kwijt, of verliest haar tijdens de uitvoering.
Op het gevaar af dat ik door mijn Duitse buren wordt versleten voor viezerik, schrijf ik het toch: ik heb deze lente gevogeld in de tuin. Biertje erbij, wat nootjes ernaast en met de camera in de aanslag. Ideale setting om vogels in te fotograferen. Die zagen we dan ook volop, ook al waren we dit vogeljaar helemaal verkeerd begonnen.

De op een Duitse bouwmarkt gekochte nestkastjes die we hadden geplaatst werden afgekeurd door de familie Koolmees. Slapen deden ze er wel in, maar nestelen niet. De gelijkenis met de gele Briefkasten van de Deutsche Post was waarschijnlijk te groot. We hebben de fout onmiddellijk hersteld en de gele, veel te kleine broedkastjes vervangen door die van de Vogelbescherming Nederland. Die zijn ruimer, neutraler van kleur en dat heeft gewerkt.

Het vogeljaar begon al in de winter met het mysterie van de verdwenen vetbolletjes. Iedere ochtend als we de zonwering optrokken, zagen we dat de mezenbollen van het voederhuisje waren verdwenen.

De dader: een specht! Eerst pikte hij nog voer uit de bolletjes, maar al snel vond hij uit dat het netje stuk maken en ermee vandoor gaan het meeste rendement opleverde.

En toen werd het echt lente. De familie Koolmees zagen we in de nestkastjes niet meer terug, maar Pa en Moe Pimpelmees hadden zich wel genesteld en vlogen zich een ongeluk in- en uit de nieuw geplaatste nestkasten. In met het voer voor de jongen…

En er weer uit met de uitwerpselen verpakt in een wit balletje….

En na ontelbaar veel vluchtbewegingen waren de jongen het nest ontgroeid en vulde de tuin zich met het gekwetter en gespetter van jonge badgasten uit de hele vogelrijke buurt

En badderen maakt hongerig….

en honger maakt

hebberig!

En nu maar weer overwinteren…..ik ga ze missen.