Loading...
X

Blogspiratie tag

In juni een jaar geleden begon ik mijn fotoblog ‘De wereld in pixels volgens….”, omdat ik meer met mijn foto’s wilde doen dan ze alleen maar opslaan op mijn computer of publiceren op Zoom, wat ik toen nog deed. Ik wilde er verhalen omheen maken. Het maakte mij een ‘blogger’ en ik gebruikte die naam uiteindelijk in de naam van mijn site. Wetend ook dat er een virtuele wereld is waarin bloggers bijeenkomen en om beurten elkaars blogs lezen, ‘liken’, besnuffelen en becommentariëren, vaak ook met de bijbedoeling om meer bezoekers naar hun eigen site te lokken. En ik wilde wel eens weten hoe dat in zijn werk ging.

Maar ‘socializen’ in bloggersland kost tijd en die moet je hebben of maken. Af en toe surf ik wel eens van blog naar blog, maar er zijn weinig ‘vaste’ bloggers die ik volg en ik maak zeker geen deel uit van een – wat ik maar noem – ‘bloggergemeenschap’.

Ik kon dus niet bevroeden dat ik een aantal weken geleden een signaal uit de bloggerswereld zou krijgen. Dat mijn blogs door in ieder geval één echte blogger, namelijk Sunny Mama, gelezen en hopelijk gewaardeerd worden: zij ‘nomineerde mij naast vier andere bloggers om deel te nemen aan de ‘Blogspiratie tag’.

Vraag niet wat het is: een tag. Niemand schijnt daar een goed antwoord op te hebben. Maar ‘getagd’ worden is hetzelfde als gevraagd worden om deel te nemen aan een soort piramidespel zonder financiële gevolgen. Er gaan veel ‘tags’ rond in Bloggersland, weet ik nu, en deze is opgestart door blogger BlogQueen . Zij startte het spel, staat dus onderdaan die piramide en naarmate er meer mensen deelnemen aan de tag, wordt er steeds meer verkeer naar haar site gegenereerd. Dankzij één van de spelregels.

Als je deelneemt aan een tag moet je voldoen aan een aantal spelregels en een – in dit geval – tiental vragen beantwoorden. Eén van de spelregels is, dat je moet linken naar de blogpost van de bedenker van de ‘Blogspiratie tag’. Nu al twee keer gedaan dus. Een andere spelregel is dat je vijf andere bloggers moet nomineren…..en daarmee heb ik wel een probleem. Ik ken er niet genoeg om aan vijf meewerkwillige bloggers te komen.

Nog een opdracht is te beginnen met een illustratie die me inspireert. Met het woord inspiratie heb ik altijd moeite gehad, maar een afbeelding die bij mij een stemming oproept die kan leiden tot mooie ideeën is er. En hij is home made. Gemaakt op mijn jongenskamer. Hij staat bovenaan de blog. Als je goed kijkt zie je het stof onder de snaren zitten……mijn Ibanez in de lichtval van het zonnetje gezet, op mijn verder verduisterde zolder.

De vragen dan:

 

Volop inspiratie of loop je vaak tegen het zogenaamde writer’s- of bloggers block aan?

DoodWeg

 

Van deze vraag begint de fotoblogger natuurlijk te schuddebuiken van het lachen. In negen van de tien blogs gaan de foto’s vooraf aan de blog. Het verhaal begint vaak al bij het maken van de foto’s en anders als ik ze aan het bewerken ben. En als de foto’s er zijn, komen de woorden vanzelf. Geen blokkade of tijdelijke schrijversdood dus: die stuur ik gewoon weg!

 

Als de woorden even niet uit je vingers komen; hoe voel jij je dan?

Reddingsboot

En komen die woorden ècht niet, geen nood: gelukkig heb ik dan de foto’s nog.

 

 

 

 

Hoe blijf je gefocust tijdens het uitwerken van een bericht?

 

Sunset in Rødbyhavn Vraag ik me ook wel eens af. Er zit geen enkele structuur in mijn werkwijze. Terwijl ik een prachtige jongenskamer heb om geconcentreerd te kunnen werken, werk ik aan mijn blogs meestal aan de eettafel in de woonkamer. Ondertussen houd ik de gaspitten en de oven in de gaten, staat er een televisie te tetteren en praat ik met mijn lief over allerlei daagse dingen. Met een biertje erbij, ook dat nog. Overigens zet ik het blog meestal in de steigers vóór het eten, schaaf ik nog wat aan de tekst ná het eten en de volgende ochtend, onder het ontbijt, sla ik er de laatste hand aan en lanceer ik hem.

 

Welke brainstorm-techniek zorgt gegarandeerd voor blogspiratie?

Ik woon in een winderig gebied en het stormt dus veel om en in mijn hoofd. Maar brainstormen om aan foto-ideeën te komen, nee. Meestal kom ik op nieuwe ideeën, terwijl ik een ander idee nog aan het uitwerken ben. Ik zorg er wel altijd voor een pen en papier bij de hand te hebben om invallen op te schrijven. En als ik achter het stuur zit…..dan moet ik ze onthouden.

 

Helpt muziek je ook als je blogspiratie zoekt?

 

TellieMuziek is een belangrijk deel van mijn leven en kan me helpen de sfeer te vinden die ik zoek. Ik houd van klassiek – oud en modern -, jazz – idem dito -, gruizige rock, oude soul, country, rock&roll, blues…noem maar op.  Vooral in de auto vind ik het heerlijk om muziek te draaien die aansluit bij het landschap, dat aan me voorbij trekt. Ik woon in een bosrijke polder met buiten de ‘wolden’ lange rechte wegen over uitgestrekte, vlakke landschappen. Bezaaid met techniek in de vorm van windmolens, elektriciteits- en zendmasten en landbouwwerktuigen. En mensen van vlees en bloed, werkend op het land. Zeker op mooie lome zomerdagen kan een CD met een compilatie van sompige Amerikaanse ‘roots’-muziek tot sfeervolle foto’s leiden. Maar daarmee heb ik nog geen blog….

 

Waar ontstaan de beste ideeën?

Radio

 

Stom! Ik schrijf nooit op waar ze ontstaan zijn, dus ik weet het niet goed. Maar ik denk onder de douche en in de auto….

 

In welke inspirerende omgeving werk je graag?

Graceland, Randers, Denmark

 

 

Een eigen Graceland zou wel aardig zijn….?

 

 

 

 

 

 Heb jij ook een ware ‘blogbijbel’ op je bureau staan voor als je het even niet weet?

 

Superblogger

Geen idee wat ik me bij een Blogbijbel moet voorstellen. Riekt naar regels, dogma’s en wonderlijke verhalen. Nee, ik sta als blogger stevig met beide voeten op de grond. Als ik het echt niet weet reken ik op een ‘Deus ex machina’ in de verschijning van J.C. Superblogger, die me een biertje aanreikt, een gitaar van de standaard pakt en zegt: “…dat wordt niets meer vandaag, jongen. Laten we maar wat gaan jammen!”

 

Welke bloggers inspireren jou?

 

bloggerlike

Er is een aantal bloggers dat ik regelmatig met groot plezier lees. Maar er zijn nog geen blogs geweest die mij op ideeën voor onderwerpen hebben gebracht.

Wel heb ik samengewerkt. Bijvoorbeeld met de video- en audioblogger DJ ETMET, die een muziekscore heeft gemaakt voor mijn blog over de ‘Heksen van Schokland‘.

Fotoblogger Jeff van Zoom heb ik gevraagd een aantal van mijn foto’s naar zijn inzicht te bewerken. Die zijn geplaatst in de blog Arachnofobia.

Samenwerken met andere bloggers inspireert meer denk ik, dan onderwerpen van elkaar ‘lenen’. En Sunny schreef het ook al in haar Blogspiratietag: voor je het weet word je zoveel door elkaar geïnspireerd, dat je wel héél erg op elkaar gaat lijken.

 

Bloggers voordragen gaat dus niet lukken. Van een aantal bloggers die ik ken weet ik al dat ze het ‘tag-stokje’ aan zich voorbij laten gaan. Akela BlogQueen: ik deed mijn best, maar de tag loopt op mijn spoor dood.

Hoe zit het met andere bijzondere inspiratiebronnen?

Laat ik het maar de wereld om me heen noemen. Eigenlijk alles wat daarvan fotografeerbaar is en een verhaal heeft. En dat is veel meer dan ik tot nu toe heb laten zien. Ook abstracties als ideeën en inspiratie zijn fotografeerbaar. Maar je gaat ze pas zien als je het begrijpt, zou onze grote Cruyff zeggen.

Dus als je suggesties hebt voor zaken die ik hoognodig moet begrijpen: drop ze in de reactieruimtes op mijn site. Ik sta ervoor open!

 

 

 

9 observations on “Blogspiratie tag
  1. Arend-Jan

    Zoals jij schrijft, Robert, vind ik je blogs leuk om te lezen. Ga hiermee door.
    Jij bent begonnen met jouw blog om jouw foto’s te delen, zo ben ik mijn website begonnen. Hopelijk mogen wij elkaar lezen en bekijken…

     
    Reply
    1. Blogger

      Leuke reactie Arend-Jan, dank je! En volgen blijven we gewoon doen! In ieder geval via Google. Ik zag op je site geen mogelijkheid om me te abonneren, of heb ik niet goed gekeken? Inspireren is trouwens ook nog mogelijk, doordat we voor een deel in hetzelfde gebied fotografen en wandelen.

       
      Reply
      1. Arend-Jan

        Dank je Robert. Nee, er hoeft op mijn website niet geabonneerd worden. Een ieder die het leuk vindt en behoefte aan heeft, mag mijn inbreng op het internet/Google+ lezen en bekijken. Ik doe het voor de leukigheid, een beetje hobby en als een vrije vrijstaande figuur op deze wereld, wil ik het soms wat van mij af uiten. Daarbij houd ik tot een bepaald niveau.
        En ja, wij zitten soms in het zelfde gebied/streek te fotograferen. De polder is mij nog een keer te trappen op de fiets. Maar jij en ik, zien de dingen anders van elkaar. Ga zo door…

         
        Reply
  2. Jeff

    Komt heel wat meer voor kijken om een blog samen te stellen dan dat ik dacht.
    Steeds een nieuw boeiend onderwerp plaatsen en om de inhoud en kwaliteit hoog
    blijven houden, daar moet je volgens mij gewoon aanleg en talent voor hebben
    Anders wordt het een blog van een van het zelfde.Jij hebt foto,s en schrijftalent
    Een mooie combinatie Robert.Leuk dat je een link naar mijn zoomsite heb geplaatst
    Na een jaar blog de wereld in pixels (goede naam trouwens) gewoon door gaan
    Kijk uit naar je nieuwe blog Robert.
    gr Jeff

     
    Reply
    1. Blogger

      Valt mee Jeff hoor! Bij het schrijven van zo’n blog schiet ik wel eens in de overdrijving om het spannend te maken 😉 En ik ga ermee door, dat zeker. Jij toch ook?

       
      Reply
      1. Jeff

        Hahaha ja ga zeker door met fotograferen,Robert.Het blijft voor mij een passie en uitdaging
        om foto,s te maken die de moeite zijn om langer naar te kijken en net als de bloggers creatief
        te blijven.We zijn in ieder geval goed bezig
        Gr Jeff

         
        Reply
  3. sunny mama

    Ik kan me alleen maar aansluiten bij de vorige twee reacties. Ook dit blogbericht is weer aangenaam leesbaar geschreven, de foto’s zijn een streling voor het oog (van mooie foto’s kan ik intens genieten) en de lay-out is prettig overzichtelijk. Heel herkenbaar dat de beste ideeën juist komen wanneer je met iets héél anders bezig bent. Ik durf ervoor te wedden dat ze bij jou vooral komen tijdens het auto-rijden… Dan kun je ze idd niet opschrijven en onze geest speelt vaak graag van die plagerige spelletjes met ons.
    Leuk ingevuld deze ‘tag’! Ik zou het niet kunnen, schrijven met een tv/muziek op de achtergrond en intussen ook nog eens kletsen…

     
    Reply
    1. Blogger

      Dank je wel voor je compliment Sunny! Het blijft gewoon leuk om niet gefocust te hoeven bloggen. Eigenlijk heb ik me maar één beperking opgelegd: het moet geen fotoblog nr. zoveel zijn die over de techniek van het fotograferen zelf gaat. Fotografie is een verhalend medium en ik blijf zoeken naar verschillende invalshoeken om mijn eigen foto’s verhalend te brengen.
      Ik moet stoppen nu, de oven piept: mijn pizza is klaar 😉

       
      Reply
  4. Pingback: Blogspiratietag – een bijzonder begrip | Tekstschrijver Herman

Leave Your Observation

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: