Loading...
X

Cajun Zeewolde

Groenewoudse tocht - Zeewolde
Na de herinrichting van het Horsterwold in Zeewolde, in de zomer van 2013, was ik erg benieuwd naar hoe de enorme modderpoel die na de werkzaamheden achterbleef zich zou gaan ontwikkelen. De winter die volgde was nat, door en door nat, en toen de lente aanbrak en het eerste groen ontlook ontstond al snel een veelkleurig, maar nog altijd moerassig gebied. Zompig is misschien een beter woord; de dikke klei waarin ik soms tot aan de enkels wegzakte heeft de kleuren van mijn wandelschoenen voor altijd uitgebeten. Het waren moeizame wandelingen, maar in een bijzonder gebied. De vergelijking met de Amerikaanse Swamps rond de Mississippi-delta drong zich bij me op. Een vergelijking die ik overigens graag maak, want de sfeer die dat gebied oproept en de muziek die daar vandaan komt….wil ik graag dichtbij huis hebben.
Afgelopen weekend, bij een temperatuur die dichter bij de veertig graden lag dan bij de dertig, parkeerde ik mijn auto bij het sluisje aan de Flediteweg om te voet het pad langs de Groenewoudse tocht af te lopen, een kanaaltje dat dwars door het Horsterwold loopt. Ik geef toe, dit zijn namen die je niet direct associeert met dampende Delta blues of vrolijke Cajun-muziek, maar zodra ik op pad was en het zweet van mijn voorhoofd moest vegen……was ik in de Delta, crossing muddy waters….
Groenewoudse tocht - Zeewolde
Alleen zotten waren die dag actief denk ik, want het was erg stil, zelfs voor een stiltegebied. De enige geluiden die ik hoorde kwamen van de watervogels. Zelfs de kikkers en krekels deden er die dag het zwijgen toe. Ik volgde de sporen die de wagens van staatsbosbeheer hebben getrokken. Afwijken van het pad was nauwelijks mogelijk. De brandnetels en distels stonden een meter hoog en het riet langs het water was meer dan manshoog. Slechts op een enkele plek kon je ongehinderd over de stroom uitkijken en platen schieten, maar meestal moest je raden wat zich erachter bevond.
Tocht3
Soms kon je door de begroeiing heen op het water kijken, dat hier inmiddels de kleur van erwtensoep heeft aangenomen. De sfeer wordt hier al mysterieuzer; nog geen alligators waargenomen, maar ik hield toch gepaste afstand: je zal maar de eerste zijn die in Zeewolde het leven laat, gegrepen door een alligator….……
Groenewoudse tocht - Campanula
En dan zijn we toch echt in Cajungebied aangekomen. Deze boot, genaamd Que Guayabo – vrij vertaald: ‘wat een mooie jongen’ – hoort bij de vrije kampeerplek ‘Campanula’. Met deze boot kun je je aan een touw naar de overkant trekken en daar ‘De stille kern’ betreden. Een schitterend gebied, waarover ik later meer zal bloggen en dat wordt begraasd door Konikpaarden en herten. Ik heb iemand zien bloggen over Schotse hooglanders in dit gebied, maar die heb ik nooit aangetroffen.
Groenewoudse tocht - Campanula
De achterkant van één van de vier open kampeerhutten bij de entree van de kampeerplek ‘Campanula’. Voor wie ervan houdt zal het ideaal zijn om er zijn matras en slaapzak neer te leggen, maar het doet me primitief en vooral erg ‘hard’ aan. Dit blijkt ook het einde van mijn route te zijn. Mijn tocht langs de Groenewoudse stopt hier op het kampeerterreintje…..
Groenewoudse tocht - Campanula
…en nu begrijp ik waarom ik hier nooit Hooglanders heb zien lopen. ….

5 observations on “Cajun Zeewolde
  1. Jeff

    Echt nog een stukje avontuur,ongerept bijna.Kampeerterrein Campanula de naam doet mooi aan
    maar de harde britsen en muggenbeulten,krabbend vooral s,nachts lijk me niet aantrekkelijk.,
    en als diner een blik bonen opentrekkend en Nescafé.Nee dan lijkt Mississipi met cujun gepeperd
    food beter met zin blues.Mooi stukje schrijfwerk-verslag met de foto,s Robert.De cowboy hoed stond
    je goed tegen de bijna 40 graden met antimugolie.Sorry ,laat m,n fantasie op de loop.
    Gr Jeff

     
    Reply
    1. robert

      Prachtig zoals jij meeleeft Jeff, daar doe ik het voor! Overigens wel een pet gedragen die dag, maar daar ga ik niet te veel op in. Die pet draag ik alleen als ik zeker weet geen bekenden tegen te komen….dan zie ik er namelijk nóg boerser uit dan ik gewoon al doe. Overigens twijfel ik bij dit soort langere verhalen of ik, als de foto’s de moeite waard zijn, die in het groot moet plaatsen? Door ze wat kleiner te plaatsen – en iedere lezer kan de foto vergroten door erop te klikken – hoef je niet een enorm lange pagina door te scrollen en is duidelijk waar de tekstfragmenten beginnen. Maar je krijgt ze weer niet zo mooi beeldvullend te zien. Iemand daar een mening over?

       
      Reply
  2. Jeff

    Vindt de foto,s zoals het nu prima.Je ziet de foto gelijk vergroot met tekst er onder
    Als de kijker geinteresseerd is in jouw verslag en foto,s dan lijkt mij scrollen denk ik
    geen probleem .Je gaat al lezend naar beneden.Lastig he Robert,wat er bij kijken
    komt,dit soort vragen,beter zo of toch anders.Zou zeggen laat het even zo,kan altijd
    nog anders.
    Ga door,you can !
    gr Jeff

     
    Reply
  3. Pingback: Horster hutten – De wereld in pixels….

  4. Pingback: Zomerklaar – De wereld in pixels….

Leave an observation to robert Cancel observation

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: