Doodweg in het avondland

In Nederland loop je er incidenteel wel eens tegenaan of overheen: ‘Doodwegen’. Oeroude weggetjes of zandpaden die zich over een grote afstand door het landschap kronkelen en waarover in lang vergane tijden begrafenisstoeten hun weg vonden naar het enige kerkhof in de regio.
In Laren, waar ik vandaan kom, ligt zo’n kerkhof: het Sint Jans kerkhof.
Eindpunt van een aantal doodwegen, waaronder eén die meer dan tien kilometer lang is en loopt over de heiden van ’s Graveland en Hilversum tot aan het kerkhof bovenop de ‘heuvel’ aan de rand van het dorpje Laren.

Even dacht ik er hier in Hondon de los Frailes één gevonden te hebben: de Camino los Muertos of het pad van de doden. Maar dat bleek niet het geval, want in de wijde omtrek van deze camino  is geen kerkhof te vinden. Dat maakt me wel nieuwsgierig naar hoe dit hobbelige zandpad aan zijn naam gekomen is. Misschien kom ik er nog eens achter.

Deze korte Camino voert wel langs plekken waar verval en bloei mooi samengaan……

…en komt uit bij één van de vele prachtige ruïnes die het landschap van de Hondon vallei rijk is. Bovenop een heuvel, die uittorent boven Hondon de los Frailes en een geweldig zicht biedt op

de altijd kleurrijke zonsondergangen

van het ‘avondland’ Hondon vallei .