Lichtend pad
29 november 2015
Gisteren heb ik het lichtend pad gevolgd. Dol op mysteries en ik durfde het wel aan, want het leidde niet naar een Peruviaanse heilstaat, maar gewoon het Horsterwold in en dat ken ik.
Altijd mooi in het najaar, met een felle laagstaande zon, stil water, lichte bewolking en de reflecties daarvan in het water.
Je hoeft ze alleen maar op te zoeken.
De verschillende plassen zoeken elkaar ook weer op. Het is najaar, het grondwaterpeil stijgt en veel bomen staan alweer met de voeten in het water.
Zelfs de verharde paden worden alweer modderig en blijven aan je schoenen plakken.
Het is nog maar een kwestie van enkele weken of die verschillende plassen vloeien in elkaar over en alles staat hier weer blank. De ‘swamps’ van Zeewolde, ik houd er wel van.
Daarna nog een stuk door het bos gelopen en bij terugkomst aan het water werd de zon inmiddels omsluierd. Maar hij was er nog en krachtig genoeg voor een afscheidsplaatje.






Mooie serie.
Het lichtend pad geeft inderdaad andere associaties.
Regenachtige groet,
Maakte de zon ervan hoor. In werkelijkheid is het gewoon naamloos 😉
Dank!
Jij weet de herfstachtige sfeer van dit landschap goed vast te leggen.
Als het weer maar meewerkt lukt dat wel 😉
Grootte klasse deze waterspiegels met de wolkenfoto,s
Vooral de tweede ,doet me wat qua combo en de wolken
als bollen op een rij. Knap fotowerk waar je goed in bent
(landschap)
Leuke reactie, dank! Benieuwd of ik er nog mooie winterfoto’s vandaan kan halen.
Groet,
Robert
Pingback: Dag winter (1) – De wereld in pixels….