Niets is wat het lijkt
23 september 2017

De puerto d’Albatera, bijvoorbeeld. De haven van Albatera? De gemeente Albatera heeft echt geen haven en zeker niet op 495 meter hoogte en het zijn hoogtemeters die op dit bord worden aangegeven. Mijn woordenboek wist het niet, maar het woord puerto wordt ook gebruikt voor bergpassen. Hier begint dus de bergpas tussen Hondón de los Frailes en het lager gelegen Albatera, op een kleine tachtig meter boven mijn eigen woonplek. Op 495 meter boven NAP.
Als je over de pas afdaalt en een kilometer of vier onderweg bent rijd je langs een op het oog authentiek Spaans bergdorpje.
Nu ja, authentiek. Een verzameling moderne villa’s met uitzicht over de vlakte van Albatera en bij helder weer zie je aan de horizon de zon schitteren in de Middellandse Zee.
Er staat ook een appartementencomplex, stijlvol afgewerkt, maar de elektra in het trappenhuis lijkt problemen op te leveren. De leidingen zijn nog altijd niet weggewerkt.
Het is er erg stil op straat…
Niemand heeft het groen onder controle …
en als dit zonneterrassen zijn, worden ze al lang niet bezocht.
Er is ook een kantoor, maar dat lijkt nooit geopend te zijn geweest.
Golfresort San José. Een vastgoedproject in de bergen bij Albatera, waarin de projectontwikkelaar zich waarschijnlijk rond 2008 fataal verslikt heeft. Het was bijna klaar, maar de crisis brak uit en het project werd, zoals op heel veel andere plekken in Spanje, in de knop gebroken.

Wat ik gehoord heb had het met vergunningen te maken, dat was in 2006.
Nog van vóór de crisis dus. Da’s helemaal een verhaal zeg. De vergunningen nog niet rond en dan al tonnen, zo niet miljoenen, investeren. Wat een land 😉
Beelden van een droom die een nachtmerrie zijn geworden… de bewijzen heb je hier weer mooi vastgelegd.
Wat de droom was is duidelijk, maar hoe werd het een nachtmerrie? Vergunningen? Een ambtenaar die weigerde te stempelen?
Hele fraaie foto’s waarop je bij wijze van spreken, de hitte kunt zien.
Gelukkig is de hitte nu wat minder, maar die zon is nog altijd meedogenloos rond een uur of twee. Waardoor je veel foto’s niet kunt nemen. Ik weet het: eerder op pad gaan 😉
Even dacht ik aan Esscher maar toen ik beter keek zag ik de treurigheid. Het zoveelste project.
Over duizend jaar zullen archeologen denken dat Spanje een luxe oord was waar rijken hun toevlucht zochten. ☻
Voor een deel is dat laatste ook waar. Kijk maar eens naar de ‘scheepjes’ die hier in de havens liggen. En die zinken voorlopig nog niet.
Triest verhaal, wel prachtige foto’s!
Een erg Spaans verhaal, je ziet de nieuwbouwruïnes hier door het hele land staan.
Wat een treurigheid
Wel weer mooie foto’s
Zonnige groet,
Als decor….op afstand functioneert het prima!