Zonnebrand
8 juli 2017
Dit delen:
En toch schijnt de zon hier niet alleen meer om dood te slaan in zonnebrandolie factor 50, waarmee al die toch al dubbelzijdig bruingebrande lichamen aan de Spaanse stranden zijn ingesmeerd.
Want ondanks alle berichten over een tegenwerkende landelijke overheid bij de winning van duurzame energie, onder druk van de grote energiemaatschappijen,
zijn ze er wel degelijk: zonneparken. Deze lijkt gloednieuw en is misschien wat bescheiden van omvang, maar hij oogt modern en efficiënt. De panelen zijn voortdurend in beweging, op zoek naar de hoek waarin ze het meeste zonlicht vangen. En verheugend, verderop, maar op deze foto niet te zien, staat een windmolenpark bovenop een berg.
Beide parken staan dan ook in de autonome regio Murcia, een gebied dat langzaam verandert in een woestijn als wij en zij onverminderd doorgaan met het gebruik van fossiele brandstoffen. Deze regio ondervindt nu al de gevolgen van een klimaatverandering en weet dus waarvoor ze dit doen, dat is duidelijk. De zonnebrand is deel van het probleem, maar ook een steeds belangrijker deel van de oplossing.
Futuristische beelden lijken het. Maar de toekomst is nu. Mooi in beeld gebracht.
Futuristisch, ja, dat woord zocht ik, maar het kwam niet boven. Het staat dan ook op nog geen 100 meter van een verlaten kleine marmergroeve, waar ik ook wat heb rondgelopen. Bij het maken van de op één na bovenste foto, die met die ‘chaos’ aan zonnepanelen in alle standen tegen de achtergrond van de bergen had ik wel een soort ‘Mad Max’-associatie waarin ik ieder moment deel leek te kunnen worden van het decor in een aflevering van zo’n rare post-apocalyptische motorbendefilm. Gelukkig is dat niet gebeurd en hoef ik de film ook niet terug te zien 😉
In Spanje heeft men blijkbaar geen klagers over horizonvervuiling?
Ik begrijp dat in Nederland ook zonneweides worden aangelegd.
Duurzame groet,
Ruimte genoeg hier. En veel minder horizon 😉
Met die zonnepanelen op de grond heb ik nog niet zo’n moeite, maar dat je nergens meer kunt kijken of je ziet zo’n stomme windmolen hoeft voor mij beslist niet,..
ik hou er juist van dat je weids kunt kijken, mijlen ver, of dat nu over het wieland of water is of vanaf een berg, dat maakt me niets uit,.. maar ja…ik heb ook geen andere oplossing 🙁
Ik heb in de ‘windmolendichtste’ gemeente van Nederland gewoond: Zeewolde. Honderden windmolens in de omgeving, maar vanuit huis zag ik er niets van. En natuurlijk ging ik hier ook veel op fotopad in de natuurgebieden en maakte m’n verhalen en de windmolens – veelal 150 meter hoog – hoorden daar bij. Ik geef toe: ik vind ze niet lelijk van dichtbij. Het zal ook een kwestie van wennen zijn. Hoe keek men vroeger tegen de Zaanse schans aan? Ik weet wel dat molens al een heel lange geschiedenis hebben in het op peil houden van de waterstand in Nederland, ofwel: ze zorgden dat we droge voeten hielden en houden. Dat speelt nog steeds, maar dan mondiaal: áls de molens inderdaad de temperatuursteiging op aarde kunnen afremmen én daarmee het steigende zeeniveau: dan moet je er inderdaad maar langsheen kijken denk ik en wie weet zijn het in de toekomst weer monumenten waarop horden Japanners afkomen. (doen ze als trouwens, ik heb ze gezien bij de windmolenparken….maar wel met tulpen op de voorgrond 😉 )
Ja, wellicht komen er in de toekomst ook kuddes toeristen naar onze windmolenparken kijken.
Er vanuit gaand dat er in de toekomst weer een nieuwe energiebron uitgevonden wordt.
Zonnige groet,